Obwieszczenie o ustaleniu dnia układowego jest istotnym elementem postępowania o zatwierdzenie układu. Wiąże się z nim szereg skutków prawnych, w tym dotyczących postępowań egzekucyjnych oraz możliwości wypowiadania niektórych umów mających podstawowe znaczenie dla prowadzenia przedsiębiorstwa.
Ochrona ta nie ma jednak charakteru bezwarunkowego. Ustawodawca przewidział mechanizm umożliwiający uchylenie skutków obwieszczenia, jeżeli zachodzą określone przesłanki. W praktyce znaczenie ma nie tylko zasadność wniosku, lecz także odpowiednia reakcja na wydane przez sąd postanowienie.
Kiedy można żądać uchylenia skutków obwieszczenia?
Podstawę prawną stanowi art. 226f ustawy – Prawo restrukturyzacyjne.
Zgodnie z tym przepisem sąd, na wniosek wierzyciela, dłużnika lub nadzorcy układu, uchyla skutki obwieszczenia, jeżeli prowadzą one do pokrzywdzenia wierzycieli albo zostaną ujawnione okoliczności, o których mowa w art. 226a ust. 2 Prawa restrukturyzacyjnego.
Przesłanka pokrzywdzenia wierzycieli wymaga oceny konkretnych okoliczności. Znaczenie mogą mieć między innymi skutki wstrzymania egzekucji, sytuacja majątkowa dłużnika, sposób prowadzenia przedsiębiorstwa oraz wpływ ochrony restrukturyzacyjnej na możliwość zaspokojenia wierzycieli.
Wniosek powinien wskazywać konkretne okoliczności uzasadniające żądanie oraz dowody, które pozwalają je zweryfikować. Samo niezadowolenie wierzyciela z faktu prowadzenia restrukturyzacji nie przesądza o zasadności uchylenia skutków obwieszczenia.
Na postanowienie w przedmiocie uchylenia skutków obwieszczenia przysługuje zażalenie. W przypadku rozstrzygnięcia wydanego na podstawie art. 226f Prawa restrukturyzacyjnego środek ten rozpoznaje sąd drugiej instancji, zgodnie z art. 200 ust. 1a tej ustawy.
Jeżeli sąd uwzględnił wniosek wierzyciela, dłużnik powinien rozważyć zaskarżenie postanowienia, jeżeli istnieją podstawy do zakwestionowania ustaleń sądu lub zastosowania przepisów. W szczególności należy ocenić, czy rzeczywiście wykazano przesłankę pokrzywdzenia wierzycieli oraz czy prawidłowo ustalono istotne okoliczności faktyczne.
Jeżeli natomiast sąd oddalił wniosek wierzyciela, to wierzyciel powinien ocenić zasadność wniesienia zażalenia i możliwość wykazania przesłanek z art. 226f.
Kluczowe znaczenie ma zachowanie terminu do wniesienia środka zaskarżenia oraz prawidłowe sformułowanie zarzutów. Termin należy ustalić na podstawie przepisów właściwych dla konkretnego rozstrzygnięcia i sposobu jego doręczenia.
Prawomocność oznacza, że zwykły środek zaskarżenia nie może już zostać wykorzystany do ponownej kontroli tego samego rozstrzygnięcia. Nie oznacza to jednak, że w każdej sytuacji wyczerpane zostały wszystkie możliwe działania prawne.
Dalsze możliwości zależą przede wszystkim od treści postanowienia, podstaw jego wydania oraz tego, czy pojawiły się nowe okoliczności. W określonych sytuacjach należy ocenić, czy istnieją przesłanki do zastosowania nadzwyczajnego środka prawnego. Nie można jednak zakładać, że prawomocne postanowienie da się wzruszyć wyłącznie dlatego, że strona nie zgadza się z jego treścią.
Trzeba również odróżnić prawomocne postanowienie uchylające skutki obwieszczenia od postanowienia oddalającego wniosek. Ich skutki są odmienne, a możliwość podjęcia dalszych działań wymaga odrębnej analizy.
Uchylenie skutków obwieszczenia może istotnie zmienić sytuację zarówno dłużnika, jak i wierzycieli. Dla dłużnika oznacza to konieczność ponownej oceny warunków prowadzenia restrukturyzacji, a dla wierzyciela może stanowić element ochrony jego interesów majątkowych.
Jeżeli sąd wydał postanowienie w przedmiocie uchylenia skutków obwieszczenia, warto niezwłocznie przeanalizować jego treść i dostępne środki prawne. O wyniku sprawy mogą decydować szczegóły postępowania, właściwe dowody oraz terminowe podjęcie działań.
Publikowane treści nie stanowią porady prawnej. Kancelaria nie ponosi odpowiedzialności za ich wykorzystanie przez czytelnika. Jeżeli potrzebujesz indywidualnej porady, umów się na spotkanie (Katowice, Bielsko – Biała – tel. +48 33 861 84 57).
