Po zdiagnozowaniu stanu niewypłacalności spółki, zarząd powinien podjąć decyzję o przygotowaniu wniosku o ogłoszenie upadłości spółki do właściwego Sądu Upadłościowego. Właściwym Sądem Upadłościowym jest Sąd Gospodarczy, w którego okręgu spółka posiada główny ośrodek podstawowej działalności gospodarczej. Istotnym elementem w postępowaniu o ogłoszenie upadłości jest postępowanie zabezpieczające.
Głównymi środkami zabezpieczenia majątku dłużnika jest zawieszenie postępowań egzekucyjnych prowadzonych przeciwko dłużnikowi (oraz egzekucyjnych w administracji) oraz powołanie tymczasowego nadzorcy sądowego.
Tymczasowy nadzorca sądowy to osoba, która posiada licencję doradcy restrukturyzacyjnego. Ustanowienie tymczasowego nadzorcy sądowego powoduje, że spółka pozostaje uprawniona do dokonywania czynności zwykłego zarządu, natomiast do czynności przekraczających zwykły zarząd spółka musi uzyskać zgodę tymczasowego nadzorcy sądowego, pod rygorem nieważności. Zgodę można uzyskać również w terminie 30 dni po dniu wykonania czynności.
Istotnym zadaniem tymczasowego nadzorcy sądowego jest złożenie sprawozdania obejmującego w szczególności informacje na temat stanu finansowego dłużnika, rodzaju i wartości jego majątku oraz przewidywanych kosztów postępowania upadłościowego. W celu sporządzenia sprawozdania, tymczasowy nadzorca sądowy kontaktuje się z zarządem spółki, lecz nierzadko również z jej wierzycielami, urzędem skarbowym, zakładem ubezpieczeń społecznych czy komornikami sądowymi uzyskując bieżące informacje na temat przedsiębiorstwa dłużnika, w tym wartości jego majątku oraz struktury zobowiązań. Tymczasowy nadzorca sądowy szacuje również koszty postępowania upadłościowego. Jego sprawozdanie jest istotnym źródłem informacji dla Sądu.
Najbardziej uciążliwym środkiem zabezpieczenia majątku dłużnika jest ustanowienie zarządu przymusowego nad majątkiem dłużnika. Sąd stosuje zarząd przymusowy, jeżeli zachodzi obawa, że dłużnik będzie ukrywał majątek lub w inny sposób działał na szkodę wierzycieli, a także gdy dłużnik nie wykonuje poleceń tymczasowego nadzorcy sądowego.
Zatem samo złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości nie ogranicza zarządu w rozporządzaniu majątkiem spółki. Taki skutek ma dopiero ustanowienie tymczasowego nadzorcy sądowego lub zarządcy przymusowego.
Po złożeniu przez tymczasowego nadzorcę sądowego lub zarządcę przymusowego sprawozdania ze stanu przedsiębiorstwa dłużnika sąd podejmuje decyzję, czy wobec spółki ogłosić upadłość, czy wniosek oddalić. Sąd oddala wniosek o ogłoszenie upadłości przede wszystkim w sytuacji, jeżeli majątek niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania lub wystarcza jedynie na zaspokojenie tych kosztów.
To, jakiej wartości majątku spółka potrzebuje do ogłoszenia upadłości zależy od skali prowadzonego przedsiębiorstwa, rodzaju posiadanego majątku, kontraktów w toku, liczby zatrudnionych pracowników.
Spółka musi przygotować się na koszt rzędu co najmniej kilkudziesięciu tysięcy złotych. Taki majątek jest potrzeby, aby ogłosić upadłość dłużnika.